Արծրուն Սանասարի Ասատրյանը ծնվել է 1993 թվականին Սպիտակում (Հայաստան)։ Տասը տարեկանից հաճախել է Գեղարվեստի դպրոց, ինչը խորը ազդեցություն է ունեցել նրա կյանքի վրա։ Յուրաքանչյուր նոր դաս խորացնում էր նրա կիրքը արվեստի նկատմամբ և ամրացնում նրա՝ որպես նկարիչ զարգանալու ցանկությունը։ Իր պաշտոնական կրթությանը զուգահեռ, նա մասնավոր պարապել է նկարիչ Լ. Հակոբյանի արվեստանոցում, ում ղեկավարությամբ նա կատարելագործել է իր հմտությունները և ավելի է արթնացրել իր մեջ նկարչին։
2009 թվականի ամռանը Ասատրյանն ընդունվել է Երևանի Փ. Թերլեմեզյանի անվան պետական գեղարվեստի քոլեջ, ինչը շրջադարձային իրադարձություն էր նրա ստեղծագործական ուղում։ Տարիների ընթացքում նա մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների և արժանացել մի շարք մրցանակների։ Նրա համար արվեստը պարզապես մասնագիտություն չէ, այլ կյանքի ձև։
Համաշխարհային արվեստի մեծ վարպետների աշխատանքները նշանակալի դեր են խաղացել նրա գեղարվեստական տեսլականի ձևավորման գործում։ Ասատրյանի համար նկարելը նշանակում է ստեղծել և բարին արարել ստեղծագործության ոգու միջոցով։ Նա ոգեշնչվում է իր շրջապատի ամեն ինչից, հատկապես բնությունից, որը խորապես ազդում է նրա ներքին աշխարհի վրա։ Թեև բնապատկերները հազվադեպ են հանդիպում նրա աշխատանքներում, բնությունը միշտ առկա է որպես հույզերի և ոգեշնչման աղբյուր։
Ասատրյանը հիմնականում աշխատում է գեղանկարչական ոճով, որը հարստացված է կուբիստական լուծումներով, ընդ որում կուբիզմը նրա ոգեշնչման հիմնական աղբյուրն է։ Նրա ստեղծագործություններում հիմնականում գերակշռում են կանայք և պատկերային կերպարները։ Կանացի կերպարը հատուկ տեղ է զբաղեցնում նրա արվեստում՝ խորհրդանշելով մաքրությունը, սերը, պարզությունը և ճշմարտությունը։ Նրա կերպարները արմատավորված են իրականության մեջ, սակայն մնում են կապված տիեզերքի հետ, հեռավոր կապ, որը, նրա համոզմամբ, ուղղորդվում է Աստծո կողմից՝ մարդկությանը շնորհելով գեղեցիկը ստեղծելու զորությունն ու կարողությունը։
Ներկայումս բնակվելով և աշխատելով իր հայրենիքում՝ Արծրուն Սանասարի Ասատրյանը շարունակում է իր զգացմունքները, մտորումները և գեղեցիկի որոնումը կտավի և թղթի վրա արտահայտել՝ ստեղծելով արվեստի մի աշխարհ՝ նախատեսված ապագա սերունդների և ամբողջ մարդկության համար։