Մելիք Ղազարյան

Ծնվել է 1955 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Երևան, Հայաստան

Մելիք Ղազարյանը հայ նկարիչ է, ում գեղարվեստական ​​ճանապարհը արտացոլում է ինչպես խորը մշակութային արմատները, այնպես էլ ուժեղ անհատական ​​տեսլականը։ Նա ծնվել է Երևանում՝ Լոռու մարզի Ահնիձոր գյուղից սերող ծնողների ընտանիքում։ Գեղանկարչության հանդեպ նրա կիրքը վաղ է դրսևորվել դպրոցական տարիներին՝ ոգեշնչված և առաջնորդված հայտնի նկարիչ և քանդակագործ Ս. Յուխանյանի կողմից, ով նրան պատրաստել է արվեստի բնագավառում մասնագիտական ​​ճանապարհի համար։

Ղազարյանն իր առաջին մասնագիտական ​​քայլերը կատարել է 1974 թվականին՝ ընդունվելով Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարան։ Այնտեղ սովորելու տարիներին նա ակտիվորեն մասնակցել է համամիութենական ցուցահանդեսներին և արժանացել մի քանի պատվոգրերի։ 1979 թվականին նա շարունակել է իր կրթությունը Երևանի գեղարվեստի պետական ​​ինստիտուտում (այժմ՝ Գեղարվեստի ակադեմիա)՝ նշանավորելով իր գեղարվեստական ​​զարգացման նոր փուլը։

Հասնելով գեղարվեստական ​​ինքնաճանաչման՝ Ղազարյանը ձևավորեց իր ուրույն ժանրն ու տեսողական լեզուն։ Չնայած խորհրդային տոտալիտար համակարգը սահմանափակում էր գեղարվեստական ​​ազատությունը, այն չկարողացավ կանխել նրա ստեղծագործական ուղու էվոլյուցիան։ Նրա աշխատանքի վրա ազդել են միջնադարյան գրողներն ու փիլիսոփայությունը, մասնավորապես՝ սիրո և կանացիության մեկնաբանությունները։

Ղազարյանի նկարները առանձնանում են ուժեղ, քանդակային ձևերով, որոնք խորհրդավորություն և մոնումենտալություն են հաղորդում կանացի կերպարներին։ Նրա վաղ շրջանի աշխատանքներն արտացոլում են իմպրեսիոնիստական ​​տենդենցներ, մինչդեռ ավելի ուշ շրջանի կոմպոզիցիաները բացահայտում են հարուստ, արտահայտիչ գունապնակ՝ ոգեշնչված իր հայրենի գյուղի պատկերներից։ Նրա գեղարվեստական ​​մոտեցումը ներառում է սյուրռեալիզմի կառուցողական տարրեր, որոնք բնութագրվում են նուրբ մանրամասներով և ինտենսիվ, վառ գույներով։

Նկարիչը ներկայումս աշխատում է «Նորը» խորագրով շարքի վրա, որում նա փառաբանում է կանացիությունն ու գեղեցկությունը երիտասարդ կանանց հզոր կերպարների միջոցով։ Այս աշխատանքների յուրահատկությունը կայանում է մոնումենտալության և նրբագեղ զգայունության հավասարակշռության մեջ։

Մելիք Ղազարյանը բազմիցս ցուցադրվել է Հայաստանում և արտերկրում։ 1984 թվականին նրա առաջին ցուցահանդեսը զգալի ուշադրություն գրավեց խորհրդային նկարիչների կողմից, և նրա բազմաթիվ աշխատանքներ այդ ժամանակից ի վեր հրապարակվել և վերլուծվել են միջազգային մշակութային ամսագրերում։